Öyle bir canlıyız ki ne canlı ne cansız. Hayatın girdabında dengede kalmaya çalışıyoruz. Dengede kalamayan ayakta da kalamıyor haliyle. Kopup gidiyor bilinmezlere. Biraz deli olmak lazım aklımızı kullanmaya çalıştığımız zamanların arta kalanında. Bazen akıllı rolünü bir kenara atıp neysek o olmalıyız. Biraz akıllı, çokça cahili, azca entel, belki çok bilmiş belkide kendini beğenmiş. Herhangi biri olabiliriz ve olmalıyız da. Zira hiç kimse göründüğü kadar akıllı ve göründüğü kadar güçlü değil. Kendimiz olmaktan korktukça, kendimizi bize anlatanlara inanmayacak, kendimizi tanımadan bu diyarlardan gideceğiz.
"İlim ilim bilmektir,
İlim kendin bilmektir,
Sen kendin bilmez isen,
Bu nice okumaktır,"demiş Yunus Emre.
Kendimizi bilmeli, insanları eleştirirken eleştiriyi önce kendimize yapmalıyız değil mi. Öyledir elbet, öyle yapmak lazım. Bir çok öğretide bu durum anlatılır ve haksız eleştiri yapılmaması gerektiğinden dem vurulur.
Kötü olan her şey neden bu kadar çekicidir. Haramlar ya da yasaklar neden bu kadar albenilidir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder