Hayat

Durum gittikçe kötüleşiyor, yapılacaklara yetişemiyorum artık. Yaptığım hiç bir şey de yok aslında. Yaptığım tek şey yapmam gerekenleri yapmadığımı söyleyip, yapmak için kendimi zorlamak. Ki bunda da başarılı olduğum söylenemez. Geleceği planlayıp bu yolda gereken her şeyi yapanlara çok imreniyorum. Bir amaç uğruna zevk aldığı bir çok şeyden vazgeçip, sadece amacı üzerine uğraşan ve sonunda kazananlara. Hayatımı düzene sokmak ve bu düzen içinde yaşamadan zevk almak istiyorum. Hayatım, ne düzene giriyor nede hayattan zevk alıyorum sanırım. İkisinde de başarısız oluyorum doğal olarak. Hayat... Hayatım... Üzerine bir çok anlam yükleyip sonra pişman olduğumuz bir kelime olsa gerek bu hayat. Pişmanlıklar can acıtmadığı sürece sorun değil ama hayat üzerine yapılan planların başarısız olmasının nedeni... Biliyorsunuz işte gereksizce lafı uzatmaya gerek yok...