Bir çıkıştır belki askerlik, belki bir kafa dinleme yeri ya da her şeyin kaybedildiği bir ruhsal bunalım halidir. Hangisi olduğunu bitirdiğimde buraya yazacağım elbette. hatta elimden geldiğince yaşadıklarımı bir defterde tutacağım. Onlardan bazılarını yayınlarım belki burada. Bir kaç haftadır buraya bir şeyler yazayım istedim ama tek kelime bile yazamadım. isteyince olmuyor hiç bir şey, bu yüzden bekliyorum her zaman. İstemeyi ve içimden gelmesini. Bugün 12 Ağustos. Akşam 23:30 otobüsüyle gidiyorum tam 6 ay sonra tekrar gelicem aranıza. Belki benden eser kalmayacak ya da kendimi tamamlamış olarak geleceğim. Bunu birlikte göreceğiz. Sadece askere gitmiyorum kendimi de bulmaya gidiyorum diyebilirim.
Hoşça kalın ve mutlu kalın ben gelene kadar...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder