Yaşanmışlıklar insanı eziyor ağırlığının altında. İşler ciddiye binince ne kadarda korkutuyor insanı olacaklar. Sevmek, sevilmek için mi isteniyor yalnızlık iliklerimize kadar kendini hissettirdiği zamanlarda. Can çekişen bir balık gibi ne yapacağını bilmez bir şekilde çırpınırken, dünyada hiç bir şeyin anlamı kalmadığı zamanlarda, belkide en çok o zamanlarda bir anlam istiyoruz yaşananlara. Sevmeyi ve sevilmeyi güzel hisler yaşamak ve bir özlemi gidermek için mi istiyoruz?
Bir acizlik belirtisi olduğunda duygularını açıkça ifade etmek... Sevgi sözcükleri anlamını yitirdiğinde... söylenen hiç bir sözün değeri kalmadığında... kurumuş bir ağaç gibi yaşamın bitmesini beklerken... bir umut... yalnızlığı bitirecek bir umut... işte o umut kadar olması istenilen bir ihtiyaç mıdır sevmek... yalnızlığının içinden çekip çıkartmasını istemek midir sevilmek...
Alevler içerisindeki bir su damlacığı gibi korkmuş ve yalnızken,
Ağaçların bulutlar üzerinde yetişmesi kadar imkansızken,
Acıdan gözlerin takılı kalması gibi amaçsızken,
Karınca kadar küçük ve bir fil kadar ağırken,
Sevilmek ne kadar güzel...
sevmekte şahane bir duygu :)
YanıtlaSilsevmek ve sevilmek umuduyla...