Günler zordu ve anlayış terk etmişti bedenimizi...
Yorgunluk bir karabasan gibi üstümüze çökmüş, izin vermiyordu bir şeyler yapmamıza...
Dedim yaa terk etti bizi bilmiyorum nerede anlayış...
Oysa ne kadar da çok ihtiyacımız vardı...
Onunda bir sevgilisi var mıydı acaba ilgilenmesi gereken?
Bu yüzden mi terk etmişti...
Oda sürekli olanlara anlam veremiyor olabilir miydi?
Sürprizler yapıyomuydu mesela en beklenmedik anlarda?
Ya da vazgeçiyo muydu kendi olan bir çok şeyden?
Oda her şeye rağmen mutsuz muydu acaba, her gün her dakika olmadık sorunlardan dolayı...
Yazık...
Bak acıdım şimdi anlayışa...
Oysa içi ne kadar da güzel...
Yetmiyor demek ki iyi olmaları bazıları için...
Yetinmek bilmiyor belki şımartılmaya alıştırıldıkları için...
Boşver be anlayış...
Koy bir kadehte kendine...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder